Imperial Cleaning

Hoe maak je iemand verliefd?

Ik vind dat dit alles niks met elkaar te maken heeft ik ga nu 2 en een half jaar met mijn vriend en we wonen al bijna 2 jaar samen mijn vriend is vrachtwagenchauffeur en is dus door de weeks sinds de laatste jaar elke week van huis dus ja dat was best wennen..

Ingrediënten van Aantrekkingskracht tussen mannen en vrouwen

Moderne dating met unieke chatservice!

Aktuelle Termine und Veranstaltungen im Landkreis Uelzen. Traumjob oder den neuen Mitarbeiter finden? Jetzt das Sommerabo buchen und Prämien sichern. Sie werden es lieben: Warten auf die Denkmalschützer Ebstorf. Zu einer endlosen Geschichte soll der geplante Umbau der Ebstorfer Bodwedeschule nicht werden. Auf dem Pilgerweg in Ebstorf Ebstorf. Die Via Scandinavica ist einer der Jakobswege, die die skandinavischen Länder mit dem Süden Deutschlands verbindet und Ebstorf streift.

Jetzt hatte die Urlaubsregion zur Begehung des Weges geladen. Wetter in Ebstorf Ebstorf - Johns vader overlijdt en kort daarop begint John een affaire. Hoe zal Annelies reageren? In het jaar dat John 48 wordt, overlijdt zijn vader. John heeft al jaren geen contact meer met zijn ouders gehad. Zijn vader heeft het wel jarenlang geprobeerd met brieven, kaartjes en telefoontjes.

Maar John heeft elk contact vermeden. Nu is zijn vader dood. De man voor wie hij zich al die jaren had willen bewijzen en die hij uit zijn leven had gebannen, is niet meer. Later zal John mij vertellen dat dit moment een keerpunt in zijn leven is geweest. Zoals hij het zelf verwoordde: In de gemeente begint John steeds meer de druk te voelen van Erik, de jonge aanbiddingsleider.

Erik heeft net twee jaar een opleiding gevolgd in hun moedergemeente in Colorado en is daar een beschermeling van senior pastor Michael geworden. Elke keer als John naar Erik kijkt, ziet hij in hem de tomeloze ambitie om zelf senior pastor te worden. Het liefst zou hij Erik uit de gemeente zetten, maar hij vreest de reactie van pastor Michael.

John begint zich machteloos en onzeker te voelen. Wat begon als een leuk uitje, werd al gauw een wekelijkse traditie. Elke zondagmorgen van jongs af aan, ging ik samen mijn ouders naar het strand. We sloegen geen week over. Hier zongen we onze kinderliedjes over de zee en luisteren naar de meest spannende verhalen over mensen, die avonturen op zee hadden beleefd. En als er tijd over was, mochten wij zelfs een zandkasteel bouwen!

Hier op ons wekelijkse uitje op het strand ontwikkelde ik een diepe liefde voor de zee, voor haar schoonheid, haar kleuren, haar macht en haar leven. Deze liefde nam ik mee mijn tienerjaren in, waarin ik ontdekte dat er op het strand zelfs een strandtent voor tieners was. Vele uren bracht ik in deze strandtent door. Vol overgave zongen we liederen over de zee. We luisterden naar krachtige toespraken. Samen baden voor een tsunami die het gehele strand en de kustlijn zou overspoelen.

Toen deze tsunami uitbleef, gingen we terug naar de orde van de dag. Al snel kreeg ik mijn eerste taak. Ik mocht strandstoelen voor de zondagmorgen helpen klaarzetten. In korte tijd promoveerde ik naar de opvang voor kinderen, waar ik zelf verhalen mocht vertellen en hen leerde hoe je een zandkasteel kon bouwen.

Op mijn twintigste kreeg ik mijn eerste baan op het strand. Deel zijn van de reddingsbrigade, en later zelfs leider van het promotieteam. Om de zee te promoten, bouwden wij letterlijk een strandtent in het centrum van de stad, die wij vol gooiden met een kuub zand.

De afgelopen zestien jaar heb ik een eigen strandtent kunnen opbouwen en deze jarenlang met plezier gerund. Ik ben nu Ik heb mijn gehele werkende leven, alle zondagochtenden en vele door de weekse avonden op het strand doorgebracht.

Ik heb meer dan tienduizend liederen over de zee gezongen. Duizenden toespraken aangehoord; saaie, uitdagende, ontroerende, tenenkrommende monologen over de zee, de kracht van de golven, de geur van het water, wat je wel en niet mag doen op het strand, hoe ver je de zee in mag gaan, hoe mooi de zee wel niet is en wat het betekent om te zwemmen.

Je kunt je geen aspect van de zee of het strand bedenken, of ik heb er in al die jaren wel een toespraak over gehoord. De regionale televisie-uitzendingen van de diensten van de Joy-gemeente gaan nationaal. John komt nu wekelijks op de landelijke televisie. Wat dit de gemeente per week aan zendtijd kost is onbekend, maar op de forums en blogs op internet wordt er druk over gespeculeerd.

John heeft nu een landelijke positie als evangelisch leider. Maar wat wil je met een gemeente van bijna tweeduizend bezoekers. Hij is bestuurder van meerdere evangelische stichtingen en verenigingen. Het gaat hem ogenschijnlijk goed af. Maar ik ben er niet gerust op. Dit moet eens verkeerd gaan aflopen. Wie in de gemeente en wie in evangelisch Nederland kan en durft nu nog tegen John op te staan?

Veel van de mensen die dit in het verleden geprobeerd hebben zitten nu afgebrand thuis. Johns oudstenraad zit vol ja-knikkers. Niemand stopt de vervorming die onbewust over de jaren heen is opgetreden. Als ik John ontmoet op bijeenkomsten van leiders wordt er heel wat met elkaar afgehugd, maar zal John nog echte vrienden in zijn leven hebben? Mensen die John mogen zeggen wat ze denken en vinden, die hem kunnen afremmen en bijsturen? Ik ben bang van niet!

Het moet een eenzame wereld zijn aan de top van het succes. Ik ben zelf net voor de tweede keer in mijn leven door een serie supervisiegesprekken gegaan. Ik heb me opnieuw verbaasd over de blinde vlekken in mijn werk, de vervorming in mijn bediening en motivatie. Ik heb heel wat moeten bijsturen. Zou iemand als John zich durven openstellen voor supervisie?

John inschattende is hij nog steeds onzeker. Ik ben bang dat hij nog steeds de dwang in zich heeft om zich te willen bewijzen ten opzichte van zijn vader; dat hij een leegte probeert te vullen met succes. En wat moet mijn houding tegenover hem zijn? Jessie en ik organiseren een avond bij ons thuis voor mensen die betrokken zijn bij nieuwe vormen van kerk-zijn.

We zijn met een groepje van dertig man. Tijdens het eten raak ik in gesprek met Nathan, de jonge voorganger van een nieuwe gemeente in Amstelland. Al snel vertelt hij me dat hij deel is van het voorgangersoverleg in Amstelland en hoeveel moeite hij heeft om hier op een goede manier met John om te gaan.

Nathan en zijn vrouw hebben de afgelopen jaren veel ex-leden van de Joy-gemeente opgevangen en hebben zoveel negatieve verhalen gehoord dat hij worstelt om op een gezonde manier met John om te blijven gaan. Van de Joy-gemeente hebben we een gift van tienduizend euro gekregen voor ons missionaire werk.

Als team bespreken we de opties wat we met zoveel geld kunnen doen. Maar hebben we niet te vroeg gejuicht? Thuisgekomen vertel ik ons team over de geweldige gift die we voor ons werk hebben gekregen.

We maken gelijk plannen hoe we dit geld het beste kunnen besteden. Vol enthousiasme gaan we op zoek naar een geschikte ruimte. Twee maanden later is er echter nog geen geld. Claire begroet me enthousiast en belooft dat het geld zo spoedig mogelijk zal worden overgemaakt. Een maand later komt er een brief. In deze brief vertellen ze hoe blij ze zijn dat ze ons grandioze werk in Den Haag een gift van duizend euro kunnen overhandigen.

Een gift van duizend euro is geweldig, maar het is niet de tienduizend euro die ons is beloofd. Inderdaad wordt er diezelfde week nog een bedrag van duizend euro op onze girorekening bijgeschreven. Hier komen ze niet mee weg!

Ik zou toch zweren dat ze me een cheque van tienduizend euro hadden gegeven. We kijken het na op internet. De gemeente Joy heeft een website waarop je al haar diensten kunt bekijken. In het archief is de dienst waar ik ben geweest al snel gevonden. Ja, er staat zeker wel tienduizend euro en geen duizend euro op de cheque. Ik ben dus toch niet gek!

Ik voel me bestolen. Jessie, mijn vrouw probeert me te overtuigen dat ik het moet laten gaan, maar hier komen ze niet mee weg. Voor de gemeente en de lokale televisie iedereen laten zien dat ze tienduizend euro gaan geven, en dan negenduizend euro achterhouden.

Mensen zijn voor minder dood neergevallen…. Deze week gebeurt er van alles tegelijk. Zoveel publiciteit heeft ons werk nog nooit gehad. We krijgen veel reacties uit het hele land. Een van deze reacties is een onverwacht telefoontje van John.

Wat een geweldig project! Wat zou je ervan vinden om aanstaande zondag in onze dienst wat over je werk te komen vertellen?

We zouden graag aandacht aan jullie mooie werk geven. Heb je hier tijd voor? Ik antwoord hem dat ik graag wil komen. We praten nog even over koetjes en kalfjes en spreken af dat ik er om 9 uur zal zijn.

De dienst begint pas om 11 uur, maar dan is er genoeg tijd om nog te schminken en alles door te spreken met de regisseuse. Deze keer moet ik niet bij de grote hoofdingang zijn, maar bij de achteringang.

Als ik de auto parkeer en naar de deur loop, zie ik daar de twee bekende bordjes al staan. Ook hier hebben pastor Annelies en pastor John hun eigen parkeerplaats. Ze draagt een duur mantelpakje met perfect gekapt haar en in het oog springende sieraden. Volgens mij heeft ze zelfs een borstvergroting laten doen.

In de hal word ik ontvangen door een receptioniste achter een eikenhouten bureau. Annelies komt me halen. Wat is ze veranderd in de afgelopen twintig jaar.

Zolang is het alweer geleden dat ik bij hen op bezoek was in hun flatje naast de oude kerk, en moet je haar nu zien… ze straalt perfectie uit! Terwijl ze met kleine snelle pasjes op me toe komt lopen, neem ik haar snel in me op. Ze draagt een duur mantelpakje met perfect gekapt haar, vuurrode nagels en een aantal in het oog springende sieraden. Zo te zien heeft Annelies de afgelopen jaren ook een aantal schoonheidsoperaties laten doen. Meerdere botox-behandelingen, misschien zelfs wel een borstvergroting; hoewel ik daar als christelijke man misschien niet teveel bij stil zou moeten staan.

Een gift van tienduizend euro! Ik ben een weekend weg met mijn dochter Sanne. Tijdens een wandeling vertel ik haar over John. Ik ben een weekend weg met mijn dochter Sanne die dit jaar twaalf is geworden.

Tijdens een boswandeling op de Veluwe vertel ik haar over John. Een gemeente met leden, landelijk aanzien, mensen die hem op handen dragen en blindelings volgen, een losstaande villa in Blaricum, een huis in Portugal, een fortuin op de bank, een Mercedes, een BMW en een persoonlijke assistente.

Misschien is het wel een gepensioneerde zuster…. Doe ik het met liefde? De jonge organisatie Vuur haalt geloofsgenezer Rod Medley naar Nederland. John verzet zich tegen deze nieuwe beweging. Vuur, een organisatie van jonge charismatici, haalt Rod Medley, een Amerikaanse geloofsgenezer, naar Nederland. Twee maanden lang huren ze Ahoy af.

Duizenden christenen uit allerlei kerken in Nederland komen hier avond na avond op af. Er zijn claims van genezingen. Mensen vallen, schudden, lachen, gillen, brullen, huilen. Voor de deelnemers lijkt het een groot feest. Tot mijn verbazing is John een van de meest uitgesproken tegenstanders van deze beweging. Hij verbiedt zijn gemeenteleden om naar deze avonden te gaan. In een lang artikel in het blad Uitdaging schrijft John over de gevaren van het gedachtengoed van organisaties als Vuur die Rod Medley naar Nederland halen.

Ze trekken gemeenteleden weg naar de ontmoetingen in Ahoy. Ook veel ex-leden van Joy komen met hun verhalen over misbruik en manipulatie. Er komen veel reacties op dit artikel. De redactie van Uitdaging wordt overstelpt met ingezonden brieven. Dat is sinds Roeper, een van haar vaste columnisten, aangaf te willen stoppen met schrijven, niet meer voorgekomen.

Drie maanden achter elkaar worden er twee volle bladzijden met ingezonden brieven aan dit artikel gewijd. De reacties liegen er niet om. Er zijn briefschrijvers die in Rod Medley de sleutel tot de opwekking in Nederland zien en die John waarschuwen om niet aan de gezalfde des Heren te komen — waar had ik dit toch al eerder gehoord? Een aantal brieven gaat over de misleiding die achter Rod Medley zit en hoe de duivel hierdoor de gemeente in Nederland kan misleiden.

Het valt me op dat er geen enkele verdedigende brief vanuit Vuur zelf komt. Dit vind ik knap van ze. De Joy gemeente opent een nieuw kerkgebouw en ik ben uitgenodigd om er bij te zijn. Op het industrieterrein net buiten Amstelland heeft de gemeente Joy een nieuw gebouw laten bouwen.

Het hele project heeft 28 miljoen euro gekost, maar daarmee hebben ze dan ook een van de meest vooruitstrevende kerkgebouwen in Nederland met een zaal waarin wel vierduizend mensen kunnen. Ook ik heb een uitnodiging ontvangen. Senior pastor Michael van de Life gemeente in Colorado, waaraan Joy verbonden is, gaat de opening verrichten. Ik twijfel nog even of ik zal gaan, maar ik ben te nieuwsgierig. Dit wil ik zien! Ik ben niet gauw onder de indruk van een gebouw, maar dit is toch wel heel bijzonder.

We worden ontvangen door gemeenteleden die ons in groepjes van tien een rondleiding door het gebouw geven. De hoofdingang blijkt helemaal van marmer te zijn.

In de ontmoetingshal, waar gemakkelijk achthonderd mensen terecht kunnen, is een Starbucks-achtig restaurant, waar je kunt dineren. Er is een hele grote boekwinkel, misschien wel de grootste evangelische boekwinkel in ons land. De luxe straalt er van af. We gaan langs meerdere kinderruimtes. Dan komen we bij de zij-ingang. Hier zit een secretaresse achter een prachtig eikenhouten bureau. We lopen een gang door en komen uit in de beide kantoren van pastor John en Annelies.

Het lijkt wel het kantoor van de directeur van een groot bedrijf. De luxe en macht straalt ervan af. Een aantal jaar geleden zijn we in het nieuws verschillende keren opgeschrikt door iemand die grote valkuilen in een bos groef. Hij plaatste lange scherpe pinnen in de valkuil met als doel het slachtoffer zoveel mogelijk te verwonden. Wie doet nu zoiets? De realiteit is dat er in het leven van ons allemaal door anderen valkuilen zijn gegraven.

Een valkuil kan al heel vroeg beginnen. Bijvoorbeeld in de baarmoeder, als een kindje emotioneel door zijn moeder wordt verstoten. Je kunt denken aan een baby die zich in de eerste maanden van zijn of haar leven niet kan hechten aan de moeder. Een zoontje, dat opgroeit met een afwezige of een afwijzende vader. Kinderen die misbruikt worden door kennissen of familieleden.

Onveiligheid en onzekerheid in huis. Kinderen die nooit weten wanneer ze veilig zijn. Worden ze vandaag weer geslagen? Is moeder weer dronken? Misschien is er ziekte of overlijden in de naaste omgeving. Misschien worden ze emotioneel verwaarloosd. Kinderen die op school gepest worden, die er systematisch niet bijhoren, waar voortdurend hele negatieve dingen over worden uitgesproken.

Kinderen die er aan de buitenkant volledig normaal uitzien, maar die van binnen een of meerdere valkuilen in hun leven hebben. Zelf ben ik van mening dat niemand zonder valkuil is. Ik heb wat moeite gedaan om het contact met John te onderhouden, maar erg soepel gaat het niet. Ik krijg geen mailtje van John terug. Ik ga verder met mijn eigen leven.

In de vijf jaar die volgen droogt de nieuwsstroom rond John en zijn gemeente een beetje op. Ik hoor dit verhaal van een bevriende voorganger uit Hoorn. Ik heb er nog over nagedacht om hen anoniem financieel te ondersteunen.

Maar alles wat ze extra krijgen, gaat waarschijnlijk toch zo naar de gemeente. En ik ga die gemeente niet ondersteunen! Onder wiens bedekking sta je? De Joy gemeente is over de afgelopen tien jaar uitgegroeid naar meer dan duizend leden.

Ik merk dat John en Annelies een aantrekkingskracht op me hebben. Iets in me wil precies zijn zoals hen. Na John vijf jaar niet te hebben gezien, kom ik hem onverwachts weer tegen. In oktober ga ik naar een landelijke ontmoetingsdag over eenheid in de stad. Plotseling hoor ik mijn naam roepen. Als ik me omdraai, komt John met grote stappen op me af en geeft me een grote hug.

Hij ziet er goed uit. Zijn haar ziet eruit alsof hij vanmorgen nog naar de kapper is geweest. Hij straalt charisma en succes uit. Hij geeft mij een van zijn stralende glimlachen. Het valt me op dat zelfs zijn tanden stralend wit zijn. Leiders die een landelijke bediening hebben en dan plotseling van het toneel verdwijnen alsof ze er nooit geweest zijn. Met heel hun ziel hebben ze voor God en zijn zaak gewerkt, maar onchristelijk gedrag bracht hen ten val.

Hoewel ik John hierna een paar jaar niet meer zie, blijf ik hem wel volgen via internet, kennissen en christelijke bladen. Het jaar is een goed jaar voor John. Hij is een van de eersten die hiermee begint en christenen vanuit de wijde omtrek komen erop af. Elke avond zit de zaal vol en er gebeurt van alles. Na allemaal negatieve verhalen over John en zijn vrouw Annelies te hebben gehoord van een ex-oudste van zijn gemeente, kom ik hem op een dag onverwachts weer tegen. In de lente van kom ik John plotsklaps weer tegen op een conferentie in De Bron.

We delen nieuwtjes uit en vol trots vertelt hij mij over zijn werk in de gemeente. Het klinkt zo mooi, zo overweldigend dat ik er even jaloers van word. Mijn eigen werk bestaat uit straatevangelisatie en de afgelopen jaren dat ik dit fulltime doe, heb ik nog nooit iemand tot de Heer geleid. Niet echt een superevangelist dus… En hier is John die vertelt over de vele bekeerlingen en wonderen die God in zijn gemeente aan het doen is.

Tjonge, dat wil ik ook. De eerste keer dat ik John ontmoette was in de zomer van , toen we allebei als achttienjarige jongens meededen met de zomeractie van Jeugd met een Opdracht in Amsterdam. John was een jongen vol charisma, iemand bij wie je je gelijk op je gemak voelde.

Hij was vol vuur voor Jezus en hele dagen stonden we op De Dam mensen te vertellen over het evangelie. John kwam uit Amstelland. Zijn vader was daar voorganger van een pinkstergemeente. John was eigenlijk heel onzeker, iemand met een sterk minderwaardigheidsgevoel en een diep verlangen naar erkenning.

Maar dat wist ik toen nog niet. Niemand wist dat, zelfs John niet. Wij waren gewoon jongens van achttien die de wereld gingen winnen voor Jezus. Voor een zomer waren we vrienden. De afgelopen weken stond het thema 'leiderschap, heldencultus en machtsmisbruik binnen de kerk' helaas opnieuw centraal. Dit thema is iets wat mij al jaren intrigeert. Hoe kan het toch dat iemand met de beste bedoelingen en liefde voor God iets moois begint en uiteindelijk eindigt met machtsmisbruik en het beschadigen van mensen.

Om dit proces voor mezelf uit te werken, heb ik acht jaar geleden op mijn blog een dagboek geschreven over mijn fictieve relatie met John, een jonge charismatische voorganger die uiteindelijk de leider van de meest succesvolle kerk in Nederland hoopt te worden. Na acht jaar leek het me goed om John opnieuw uit het archief te halen. Nu we in het tijdperk van Facebook en Twitter leven, is er waarschijnlijk een hele lezersgroep die nog geen kennis met John heeft gemaakt.

Even een korte introductie: Eerste aflevering op maandag 20 november. Daarna elke donderdag en maandag een nieuwe aflevering. Deze serie is volledig fictief. Jarenlange pijn die plotseling verdwenen was. Lichamelijke bewegingen die ineens wel weer mogelijk waren. Het was niet eens echt. Keer op keer worden we in Christelijk Nederland opgeschrikt door geestelijk helden die ons teleurstellen, die van hun voetstuk vallen of grove fouten lijken te maken.

Een paar dagen lang is iedereen in rep en roer, waarna de rust weer terugkeert. De held verdwijnt uit beeld of overleeft de val en gaat schijnbaar ongestoord verder. Waar komt dat verlangen naar de held in de kerk toch vandaan? Waarom vinden we hen in alle segmenten van de kerk terug? Waarom gaat het bijna altijd om betaalde, christelijke leiders? Waar is tante Ans, die elke dag twee uur bidt voor de vervolgde kerk? Waar is Robert, de vrijwilliger, die twee weken vrij heeft genomen om dit feest mogelijk te maken?

Ik zit aan de koffie met Hella, een jarige Duitse mevrouw uit onze gemeente. Zoals bijna altijd vertelt zij me over de oorlog, die zij als jonge vrouw in Duitsland heeft meegemaakt. Natuurlijk gaat het over Hitler, aan wie ze als jonge Duitse een hekel aan had. Over de rantsoenen, maar vooral over de bombardementen van de Engelse bommenwerpers. Maar als het erop aankwam en de bommen vielen, drongen de sterkste mannen voor.

De dingen die ik heb gezien. Dat wil je niet geloven. Als het erop aankomt, is het ieder mens voor zich. Hoewel ik al haar verhalen al vele keren eerder gehoord heb, blijven haar woorden in mij rondzingen. Als ik mij de snerpende woorden van mijn basisschoolmeester herinner wel: De glorie is voor God.

Je mag jezelf de glorie niet toe-eigenen. De mens is slecht. Is de mens ten diepste slecht? Of is de mens, omdat hij naar Gods beeld geschapen is, ten diepste goed? Of zijn wij het misschien allebei tegelijkertijd? Goed en slecht door elkaar heen en niet altijd even duidelijk te onderscheiden.

Als een Duo Penotti potje waarin teveel geroerd is en de kleuren vermengd zijn geraakt. Twee kanten die zij aan zij in ons bestaan. Als een witte en een zwarte hond die elkaar bevechten. Als christen is het lastig om hier een goede balans in te vinden. Of we zwelgen in onze schuld vanwege de ingebeelde kracht van onze zwarte hond.

Of we vieren ons overwinningsfeestje, waarbij we onszelf alleen maar met de witte hond identificeren. Twee honden die met elkaar vechten. Het bekende verhaal zegt: Maar die moet je negeren. Voed de witte hond met Gods woord en juiste daden en de eindoverwinning is voor jou. Lees meer "Welke hond laat ik vandaag uit? Het is een winterse avond in Ik ben net acht jaar oud en lig lekker te doezelen in mijn warme bed.

Mijn oudste broer ligt in het stapelbed boven mij. In het donker kijk ik naar de stalen veren onder zijn matras. Zoals elke avond projecteer ik in mijn gedachten allerlei beelden op zijn bed boven mij. Soms zie ik hele voetbalwedstrijden of de meest spannende avonturen.

Avonturen waarin ik natuurlijk altijd een heldenrol speel. Maar deze avond zie ik iets anders. Deze avond zie ik in mijn fantasie voor het eerst God in de hemel…. Ik zie God die vanuit zijn luie stoel uit het raam naar buiten kijkt.

Ontelbare sneeuwvlokken dwarrelen in banen om elkaar heen. Voordat Hij zachtjes de gordijnen dicht doet om de warmte binnen te houden, valt zijn oog op een van de kleinere sneeuwvlokken. Ver weg ten midden van biljoenen anderen, maakt het kleine sneeuwvlokje zijn eigen dansje.

Dit sneeuwvlokje noemen wij het Melkwegstelsel. Ieder vlokje dat tijdens de sneeuwstorm langs Gods raam komt zweven, is een compleet sterrenstelsel, dat zelf weer ook ontelbare sterren bevat.

Het zijn als het ware sneeuwstormen in een sneeuwvlokje. Ik heb hiernaar uitgekeken. Zittend op een bankje op de eerste etage van het Kelvingrove Museum staar ik minutenlang naar het metersgrote schilderij. Boven mij hangt een gekruisigde Jezus, zwevend in het luchtledige tussen hemel en aarde. Achter hem een donkere wolk. Jezus, hangend tussen Gods oordeel en de aarde die Hij gaat redden. Naast mij is een oudere man in een geruit colbertje komen zitten.

Met een zwaar Schots accent begint hij tegen mij aan te praten. Hoewel mijn Engels goed is, moet ik mijn best doen om hem te verstaan. Ik vertel hem mijn gedachten over Jezus, die tussen Gods donkere oordeel en de verlichte aarde hangt.

Het schiet mij te binnen dat zijn vraag een uitgelezen kans is hem het evangelie te vertellen. Niet wetende of en wat hij gelooft, begin ik voorzichtig over het verzoenend sterven van Jezus. Binnenkort is het Pasen. Soms vraag ik me af wat er gebeurd zou zijn, als de geschiedenis van Petrus en Judas zich had omgedraaid. Wat zou er zijn gebeurd, als Petrus in zijn wanhoop over de verloochening zelfmoord had gepleegd? Welke verandering hadden we in de kerk van vandaag gemerkt, als Judas op een wonderbaarlijke manier die vreselijke nacht had overleefd?

Hoe zou Jezus met hem zijn omgegaan? De tien overige discipelen zijn nog steeds van slag over het plotselinge overlijden van hun vriend Petrus en de verdwijning van Judas. Na het verraad van hun Meester hebben zij Judas, de verrader niet meer gezien. Judas is de dag na het sterven van Jezus snel uit Jeruzalem weggevlucht.

Hij kon daar niet meer blijven. Zijn schuld was te groot. Hij weet niet waar hij naartoe moet. Maar hij moest weg van dat verraad. Hij blijft maar doorlopen; dag in, dag uit. Judas is zo verscheurd door schuld en veroordeling. Hij heeft zijn Meester verraden voor wat geld. Nooit had hij gewild dat Jezus hierdoor vermoord zou worden. Gedachten en beschuldigen razen als een winterstorm door zijn hoofd. Al een paar keer is hij bij een boom gestopt om er met zijn riem een einde aan te maken.

Maar elke keer is er iets wat hem stopt. Judas kan zijn vinger er niet op leggen. Is het angst voor de dood en de verdoemenis, of is het wat anders?

Als hij even met zijn ogen dicht zit uit te rusten in de schaduw van een boom langs de weg, valt er nog een schaduw op hem. Wanneer Judas zijn ogen open doet en opkijkt, staat Jezus daar plotseling voor hem. Judas weet niet wat hij moet doen. De schok van de schaamte, de pijn van het verraad en de hoop dat Jezus echt leeft, worden hem teveel.

Snikkend valt hij met zijn gezicht op de doorboorde voeten. Zijn lichaam schokt van het huilen. Als een tsunami raast de schuld en de schaamte door zijn lijf. Wat heeft hij gedaan? Wat heeft hij de Meester aangedaan?

Als je een paar jaar geleden een dagje over de Achteromse heide had gewandeld, was er een grote kans dat je meneer Mulder met zijn kudde schapen was tegen gekomen. Je bent nieuwsgierig, misschien bang voor de dingen die je zult aantreffen.

En je bent bang dat hij erachter komt wat je aan het doen bent. En toch zijn er heel wat vrouwen en meisjes die regelmatig het mobieltje van hun vriendje checken. Wat vind jij ervan? Check jij hem ook? Vind je dat het kan? Of is het een inbreuk op zijn privacy die bijvoorbeeld misschien alleen geoorloofd is in geval je sterke vermoedens hebt dat er een ander in zijn leven is? Mail je reactie en deel je ervaringen met de anderen. De leukste reacties zullen we hieronder publiceren.

Reacties van Trendystylers ik heb de telefoon van mijn vriend 3x bekeken. Hij geeft hoogst waarschijnlijk op de een of andere manier aanleiding hiertoe. Als die gevoelens ten onrechte zijn dan is een excuus ook zeker op zijn plaats en een startpunt om aan het vertrouwen te werken. Wat dan rest is een goed en contructief gesprek. Zo deed ik dat Overigens schaam ik mij niet voor het feit dat ik zijn mobiel checkte.

Hij gaf er immers aanleiding toe. Optimist Zodra je van plan bent om zijn telefoon te checken weet je diep van binnen dat er is aan de hand is onderbuik gevoel Brrr, wordt misselijk van al deze verhalen.

Echt zo sneu om iemands mobiel door te gaan pluizen. En het dan goedpraten omdat je daadwerkelijk wat hebt gevonden. Met zo iemand wil je toch helemaal niet samenleven? Je vraagt elkaar gewoon of er een ander in het spel is en als je elkaar goed genoeg kent weet je wel of diegene je keihard zit voor te liegen of niet.

In mijn ij ben een man geval is het: Dat deed ik dus en vond een sexueel getint gesprek met een andere voor mij onbekende man. Op dat moment werd zij wakker.

Zij werd woest en is tot aan de dag dat gebleven. Nu ben ik er inmiddels achter dat iemand zo boos blijft om niet op de inhoud te hoeven in gaan. Als je namelijk boos blijft houd je de inhoud op een afstand. Ik wil iemand anders zijn mobieltje niet controleren. Als ik niet met mijn partner kan praten over het probleem dat ik hem of haar verdenkt dan is er geen gezonde relatie. Onmiddelijk de relatie stoppen want dat is zeker geen liefde.

Iemand achterbaks controleren vind ik erger dan vreemd gaan. Check jij zijn mobieltje? Ik zit geloof ik nu in deze situatie. Mijn vriend neemt altijd zijn blackberry mee, als hij gaat douchen of naar het toilet gaat. Dit wekte bij mij al veel argwaan op, nu kwam ik er pas achter door in de geschiedenis van de computer te kijken dat hij, toen ik avonddienst had, op heel veel camsex sites en vreemdgaansites had zitten 'kijken'.

Hij heeft zelfs morgen een seksafspraak als ik aan het werk ben, ik heb me nu ziek gemeld va mn werk want ik ben helemaal van slag en weet niet goed hoe ik dit moet aanpakken want ik hou zielsveel van hem maar dit gaat me echt te ver.

Ik zal hem als hij straks thuis is moeten confronteren en vrees dat dan de hel losbarst. Als hij niets te verbergen heeft, is er niets aan de hand en hoeft hij daar dus niet moeilijk over te doen. En als ie wel wat te verbergen heeft kom ik er zo dus achter. Je moet altijd op je hoede zijn in deze tijd van internet etc.

Ik vertrouw mensen niet snel, en helaas is al vaker gebleken dat ik gelijk had. Dus checken mag wat mij betreft. Hij kan nu alleen maar zeggen; je mag niet in mijn telefoon kijken, dat is inbreuk op mn privacy Mijn vriend en ik zijn collega's.

Hebben inmiddels al zo'n 2 jaar wat met elkaar. Hij is niet trouw aan mij, dat weet ik, ik ben dan ook niet trouw aan hem, maar samen we hebben het verder super leuk en hebben dus een soort van open relatie. Ik heb met zijn relaties met andere vrouwen steeds geen moeite gehad. Sinds 2 maanden woont hij bij mij. De ellende is dat idd zijn mobiele telefoon een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij is gaan uitoefenen.

Voor het samenwonen kwam het niet bij me op om te checken en had ik daar ook niet heel veel kans voor. Bij het gaan samenwonen hebben we afgesproken elkaars privacy te respecteren en niet in elkaar spullen te gaan lopen snuffelen. Ik heb dit dus toch gedaan. Gewoon, omdat het ding daar lag en toch mijn nieuwsgierigheid niet kon bedwingen. Tot mijn grote schok heeft hij nu een serieuze flirt met een van onze collega's. Is het raar dat ik de pan uit flip omdat het een collega is???

Warm of koud van andere sms-jes van vrouwen word ik niet, maar deze hakken er behoorlijk in. Nu moed verzamelen om hem ermee te confronteren. Zal dan toch met de billen bloot moeten als het gaat om het breken van onze afspraak. Heeft iemand tips hoe ik dit moet aanpakken? Ik heb in alle keren gelijk gehad over me gevoel Liefs Kreeft78 voorheen controleerde ik nooit de telefoon van mijn vriend.

Als je mobieltje gecontroleerd wordt door je partner dan is je partner wantrouwig. Dit wantrouwen komt doordat de partner een vermoeden heeft om wantrouwig te zijn of de partner zit zelf niet goed in elkaar en heeft zelf iets te verbergen op sms-gebied. Nooit gehoord van 2 telefoons, als ze echt iets willen verzwijgen zijn er oplossingen te over.

En ik spreek uit ervaring, mijn inmiddels ex had 2 telefoons, omdat ik regelmatig zijn telefoon in mn tas had, wij hadden geen geheimen. Was te gevaarlijk, jammer dat ik destijds autopech kreeg, en zijn auto nodig had.

Mannen zijn soms dom. Hij de deur uit, en dacht zo bij haar in te trekken, helaas bleek een groot fiasco te zijn. Nu heeft hij spijt, ja te laat. Wat er in de mobiel van mijn vriend staat vind ik niet belangrijk. Als het er iets in staat wat ik moet weten moet hij het me zelf vertellen. Wij hebben geen geheimen voor elkaar maar je hoeft ook niet alles van elkaar te weten.

Wat hij met zijn vrienden bespreekt hoef ik niet altijd te weten en wat ik met mijn vrienden bespreek wil hij ook niet altijd weten. Het is gewoon het wederzijdse vertouwen wat je moet hebben in elkaar. Als dat er niet is is er iets mis in je relatie. Ik wou het eerst niet doen omdat ik t jaloers vond overkomen. Maar als ik het niet had gedaan een paar x was ik achter heel veel dingen niet gekomen ; ik check regelmatig de smsjes inbox en outbox van mijn vriend maar dat doet hij andersom ook, en dan kijkt die eigenlijk nooit naar andere smsjes van andere jongens want die staan er bijna nooit in.

Het is wel irritant soms want je kan niets persoonlijks meer hebben maarja. Ik heb geen geheimen voor hem en hij ook niet voor mij hij mag alles lezen van mij en ik van hem. Alleen jammer genoeg heb ik hem nog nooit betrapt en ook op msn en hyves niet. Wat die verders doet als die niet bij mij is controleer ik via zijn vrienden heel soms. Meestal maakt het me niets uit hij heeft ook zen eigen leven toch. Je hoort geen geheimen te hebben voor elkaar want als je dingen gaat verbergen en stiekem doen gaat het alleen maar kapot wees open en eerlijk dat lucht op.

Mijn vriend en ik wonen en zijn inmiddels 2 jaar samen. En ik kan aardig aan hem zien wanneer hij iets voor mij verbergt hij ziet dit ook bij mij en als ik het idee heb dat hij liegt of iets achter houd en dit houd een langere tijd aan hiermee bedoel ik dus dat het al ter sprake is gekomen en dat hij nog niks heeft los gelaten dan ga ik kijken.

Zo ben ik er ook achter gekomen dat hij nog steeds kontakt had met zijn ex die inmiddels meer dan een jaar beweerd dat hij met haar is vreemdgegaan. Het deed me ppijn omdat hij weet dat ze mij probeert kapot te krijgen door allerlei stomme dingen zoals mij opbellen zeggen dat ze hem voorbij zag fietsen en hij niet reageerde op haar geroep. Ten eerste was hij aan het werk en kan hij niet tijdens werk van het terrein af ook niet in pauzes en ten 2e ze heb ook zijn nr maar had hem niet eens gebeld!

En wat ik dacht vond ik ook terug in zijn gsm tot me spijt. Gelukkig hadden we niet zolang Dingen zoals een 6de zintuig bestaan niet. Dat zijn stoffen die in je hoofd worden geproduceerd. Het is meer een uitdaging van durf ik te lezen?

Ga ik wat vinden? Als ze erachter komen dat je achterdochtig bent en ze niet vertrouwd zoeken ze juist manieren om dingen te verbergen Ik heb het ook gedaan een paar keer. De eerste keer kwam ik er echt per toeval achter dat mijn vriend aan het smsen was met een meisje die ik niet kende wel een paar keer gezien.

Ik zat in de auto en hij was in de garage bezig. Zijn telefoon lag gewoon in de auto. De telefoon ging af en ik zag de naam van dat meisje. Ik dacht okee ff lezen kan ik terug smsen. Het smsje begon goed met heej hoe is het en eindigde met mis je Ik werd niet boos maar meer nieuwsgierig.

Ik bedoel goede vrienden kunnen elkaar ook missen. Vervolgens ging ik verder met lezen. De tekst in de smsjes kwam overeen met de teksten die ik altijd schreef zoals: De volgende sms werd nog erger, het was een soort van versje: Ik voelde de woede en adrenaline door me lichaam gieren maar dat laatste smsje liet toch blijken dat hij haar geen aandacht schonk.

Ik heb de telefoon terug gelegd en toen we thuis kwamen heb ik er met hem over gepraat. Hij zei dat het niets was en waar ik bij was smsde hij haar dat ze moest ophouden met zulke smsjes omdat ik het niet eerlijk was tegenover mij. Het kwam echt over alsof zij hem als haar vriendje zag. Ik voelde me goed en dacht er verder niet overna.

Hij vertelde mij ook elke x wanneer ze had gesmst en wat. Na een lange periode van ''rust'' kreeg ik tijdens werken allemaal rare smsjes van een onbekende nummer. Over dat mijn vriend vreemd is gegaan etc. Ik had hem meteen gebeld om hem dit te vertellen.

Ik twijfelde geen moment aan hem. Nalang spitten zijn we erachter gekomen dat zij dat was met een ander meisje. Ik heb hem toen nadrukkelijk gevraagd om geen contact meer met haar te zoeken.

Simpelweg omdat ik zulke mensen niet in mijn leven en relatie nodig heb. Kort geleden kwam ik er weer achter dat hij haar terug smsde. Niets ernstigs maar toch voelde ik mij gekwetst. Ze probeerde ons uitelkaar te drijven en alsnog krijgt ze aandacht van hem. Ik heb toen uit woede haar nummer en alle berichten verwijderd. Toen ik eenmaal thuis kwam voelde ik me erg schuldig. Ik deed het niet omdat ik mijn vriend niet vertrouw maar in die woede kreeg ik de wan idee dat ik haar zo uit onze levens kon wissen.

Ik heb mijn vriend gebeld en hem gezegd wat ik heb gedaan. Hij was heel erg boos en dat begrijp ik goed. Dat ik in zijn telefoon aan het neuzen was was hij al niet blij mee laat staan dit. Ik had hem nu echt het idee gegeven dat ik hem niet vertrouwde en wat ik ook zei hij wou mijn verhaal niet aanhoren.

Hij was zelfs bereid om achter onze relatie 2. Ik had het er moeilijk mee na alles was we samen hebben meegemaakt, ik wist niet wat ik met mezelf moest doen, ik voelde me zo schuldig.

Gelukkig voor mij en onze relatie hebben wij hier goed over gepraat en was hij in staat om mij te vergeven. Ik ken mijn vriend al 14 jaar, we zijn samen opgegroeid, we zijn hele goede vrienden geweest dus ik wist bij het aangaan van deze relatie wat mij te wachten stond. Toch heeft mijn verleden een grote inpackt in mijn huidige relatie gehad. Hoe goed je relatie ook is je moet altijd in je achterhoofd houden dat het uit kan gaan.

Ga je achterdocht niet zomaar achterna tenzij je echt een goede reden hebt. Geniet van je relatie, van de liefde en andacht. Als er sprake is van vreemdgaan, op ten duur komt alles boven water. Ik heb een hele waardevolle les geleerd tijdens deze gebeurtenissen. Ik heb het ook zovaak gedaan: Privacy is een groot woord vandaar dat de mening ook verdeeld is over het wel en niet lezen van smsjes, msn etc. Koester de goede tijden die je hebt, leer van de slechte tijden.

Je hoeft niet altijd achter de feiten aan te rennen Als mijn vriend bij mij, moet ik gewoon altijd even zijn mobiel controleren. Als hij een berichtje krijgt, laat hij het ook meteen aan mij zien.

Zodat ik zeker niks verkeerds hoef te denken. Later bleek dat ik gewoon op de middelste knop moest drukken. Soms kom ik wel smsjes tegen van een meisje die hij heel lang leuk heeft gevonden en dan voel ik 't stiekem toch kriebelen.. Xx Ik check zijn mobiel wel soms, eigenlijk is het ontstaan uit een grapje, en het is ook niet omdat ik hem niet vertrouw.

Hij mag mijn mobiel ook checken als hij dat wil, en vaak doen we het ook tegelijk. Het is niet echt serieus, maar het geeft wel een goed gevoel om te zien dat hij bijna alleen maar smsjes van mij heeft: Zou je het zelf leuk vinden? Ik niet, ik heb niets te verbergen, maar vind het toch wel een teken dat je diegene wantrouwt en dat zou hetgene zijn wat ik niet leuk zou vinden. Ik doe het dus niet, kleine kans dat ik het zou doen wanneer er iets niet pluis zou zijn, maar zo'n gevoel heb ik nogsteeds niet gehad.

Ik mag het overigens wel. Zodra hij een sms ontvangt doet ie er ook niet geheimzinnig over. Denk dat het uiteindelijk toch op vertrouwen aankomt en tevreden bent met wat je hebt.

Ik ben niet bang om iets vervelends aan te treffen, tref ik wel iets aan, zie ik altijd wel een manier te vinden om het met hem te bespreken, zonder dat hij weet dat ik heb gecheckt, het is wel zijn privacy. Daarom doe ik dit echt alleen maar als er verandering is en hij er niet met mij over wilt praten. Terwijl hij doorgaans wel met mij kan en wilt praten. Groet Skemet ik heb het zelf wel een keer gedaan was kort na mij zwangerschap hij gaf andere meiden veel aandacht en ik verdween op de achtergrond ik las per ongeluk zijn email want ik moest iets voor hem in de gaten houden en tot mij verbazing las ik dat hij gek op een ander was geworden ze hadden samen foto,s uit gewisselt en hoe meer ik las des te meer ik onzekker werd ik las dat zij graag met hem naakt wilde camen enz sinds dien controleer ik alles vaak is niet goed ik weet het maar ben zo onzekker fr.

Ik ben zelf heel stink jaloers maar ik ga niet in zijn telefoon. Ik weet dat hij met meisjes smst en dat doe ik ook, maar als het verder dan smsen komt hebben we allebei een probleem!! Ik heb het al heel vaak met hem uit gemaakt om het feit dat hij te veel met andere meisjes zat te flirten..

En het komt altijd toch goed dus voor wat zijn die domme ruzie dan nodig?? Dames wees niet jaloers om iets doms. I know what i have so i don't care anymore.. Groetjes nouw in een relatie moeten er bepaalde grenzen zijn ik bedoel een bepaalde hoeveelheid privecy maar..

Wie kan mij vertellen hoe je in het logboek van de Siemens gsm kan komen? Je hebt in een relatie toch geen geheimen voor elkaar dus kun je ook de telefoon van je partner lenen om te kijken. Mijn vriendin heeft dit namelijk en toont ook weinig intresse in me de laatste tijd.. Maar als ik vraag is er iets zegt ze nee niks aan de hand, zit veel achter de computer don't no what to do!!

Heb ook vaak in zijn inbox gekeken, zag ook dingen die mij niet bevielen, ik ben op een gezonde manier jaloers, maar hecht een enorme waarde aan respect!

Als ik dan soms zie wat meiden naar mijn vriend sms-en of krabbelen, dan kan ik er erg boos om worden, niet zo zeer omdat zij iets gestuurd hebben maar om wat ze gestuurd hebben en hij erop reageert alsof er nix aan de hand is! Diep in mijn hart vertrouw ik mijn vriend volledig!

Maaaar ik vertrouw de liefde niet! Omdat je zelf nooit kiest op wie je verliefd wordt. Als 2 personen van het verschillende geslacht goed met elkaar omgaan, kan er bepaalde gevoelens bij komen te spreken, of je het nou wilt of niet! Dat is de reden dat ik in zijn telefoon kijk, correctie keek, hij heeft er nou een wachtwoord op gezet! P Of alles nou te maken heeft met het feit of jij onzeker bent, of dat je hem niet vertrouwt, of wat dan ook, als je denkt dat zijn sms'jes lezen jou antwoorden kan geven, doe je ding!

Maar pas wel op, of ook jij voelt je aangesproken bij de citaat wat ik hierboven heb genoteerd Inmiddels ben ik zelfs zijn mobiel gaan haten! Ik kan er niet eens naar kijken! Meer dan gezonde jaloezie?? Al ben je zo zeker van jezelf, het kan ervoor zorgen dat jij je onzeker zal gaan voelen! Dus je bent hierbij gewaarschuwd ; Alles wat hierboven staat klopt.. Zelfs dat van de douche! Gelukkig ben ik nog nooit iets ernstigs tegengekomen, behalve dat hij met een onbekende vrouw heeft gebeld, 's nachts Ik was bang dat hij ieder moment de kamer in kon komen of iemand anders in huis maar ik heb zijn mobiel van onder tot boven gecheckt.

Ik voel me er wel een beetje schuldig om, toch zal ik een volgende keer niet overslaan als zijn mobiel in mijn handbereik ligt. Ik vind het niet echt privacy schending tenzij het echt tegen iemands wil in is. Ik controleer die van mijn vriend omdat ik een hele lange tijd de overduidelijke alarmbellen van vreemdgaan niet heb gezien. Ik kijk alleen zijn berichten na wanneer ik zijn telefoon mag doorlezen en wanneer ik vreemde nummers in zijn nachkastje vind met een vrouwen naam erop.

Het is eigenlijk meer "normaal" geworden je kan wel zijn mobieltje checken Ik lees echt wel zijn smsjes. Hij moet toch geen geheimen voor mij hebben? Dus moet dat kunnen vind ik. Ik mag van me vriendje zijn smsjes checken.

En dat doe ik ook want soms staan er hele grappige dingen in van zn vrienden. Ik las weleens dingen waarvan ik dacht, is dat nou vriendschappelijk bedoeld of zit er meer achter?

Maar toen ik eens een goed gesprek met hem heb gehad controleerde ik hem niet meer, ik dacht: Maar hij neemt zijn mobieltje altijd mee als hij opstaat, dus kan ik niets lezen, soms als die blijft liggen dan heb ik nog vaak de neiging om te kijken Hij heeft in jouw bijzijn zn telefoon de laatste tijd uitstaan onder het mom ik ben blij dat ik thuis ben lekker bij jou, wil geen telefoontjes ontvangen.

Of hij op de een of andere manier geen of weinig interesse in je toont. Minder zin heeft in sex een man heeft nooit minder zin in sex!!!!!! Een man denkt nog altijd iedere minuut aan sex!!!! Opeens vaker moet overwerken of vaker met zn vrienden een borrel gaat doen. Geloof me, hele grote kans dat hij niet eerlijk is. Wij zijn daar heel gevoelig voor en eigenlijk voelen we het al.

Maar het is dan echt gerechtvaardigd om zn mobiel te checken want de kans dat hij contact heeft met een ander is groot. Niet als je gewoon nieuwsgierig bent wel als je meerdere van de hierboven genoemde punten opmerkt. Bij mij ging hij inderdaad vreemd. Ik had veel eerder actie moeten ondernemen toen dit allemaal gaande was. Uiteindelijk toen het over was tussen hen en ik nogsteeds een naar gevoel had dat er maanden daarvoor iets niet klopte ben ik er door hem voor het blok te zetten achter gekomen.

Hij bleef maar liegen en kwam met een half verhaal. Zgn alleen maar gezoend. Via zijn mobiel kwam ik bij zijn neukertje terecht. Zij vertelde mij dat er wel degelijk geneukt was. Vrouwen zijn gehaaid mannen zijn weak ook met vreemdgaan. Vrouwen hebben echt een 7de zintuig. Mannen zijn vaak te dom en laten steken vallen bij bedriegen. Echt waar vertrouw op je intuitie en je zal er echt achterkomen. Maar ik gun dit jullie niet. Het doet veel pijn en mannen realiseren zich niet wat ze er stuk mee maken.

Sterkte voor degene die het ook is overkomen. Maargoed hypocritie regeert nu eenmaal bij de dames. Zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten zullen we maar zeggen.

Lees voor de grap maar eens het "Als jij en niet hij vreemdgaat topic" omdat ik best wel jaloers ben, check ik inderdaad af en toe zijn mobieltje, maar de laatste tijd en ook omdat ik weet dat hij niet vreemd gaat zonder het mij te vertellen, doe ik dat bijna niet of eigenlijk heel weinig. Ik ben nu al 21 jaar met mijn man samen en omdat we allebei vrienden en vriendinnen buiten onze relatie hebben vertrouwen we elkaar. Ik had een sms'je gekregen van iemand waar ik nu nog niet weet wie het is, heb het gewoon aan mijn man laten lezen.

Ja hij was jaloers, maar vond het wel prettig dat ik hem in vertrouwen had genomen.. Ik ben zelf ziekelijk jaloers, Dat ik telkens in mijn vriend zijn telefoon kijk. We gaan nu anderhalf jaar, en nog iedere dag kijk ik zijn telefoon, wie die gebelt heeft, en door wie hij gebelt is, zijn smsjes, zijn contactpersonen. Ik heb er geen reden voor, maar doordat ik zo jaloers ben..

Ben ik bang dat hij vreemd gaat! Ik check zijn telefoon wanneer hij langs me zit, als ik zie dat hij dan iets te verbergen heeft kan hij meteen een verklaring afleggen en kan hij geen verhaaltje meer verzinnen.

Maar hij heeft gelukkig nooit iets te verbergen!! Had ik maar gecheckt dan was ik wijzer geworen!! Ik heb niet gedaan ging uit voor goed vertrouwen met me vriendin Maar door msn is alles toch kapot gegaan door het alle smsjes Rot leven was maar alles eerlijk dan deed alles minder pijn Ik vind het niet kunnen dat je elkaars mobiel checkt, daar is vertrouwen voor.

Bij mijn vorige relatie ben ik dat wel gaan doen toen we een dag van telefoon wisselde zodat hij muziek kon luisteren op de mijne Ik had toen smsjes van hem in mijn inbox en outbox had staan, stond er 1 in de outbox aan zijn ''neef'', nou geloof me, die sms was niet bedoeld voor zijn neef, Achteraf ben ik naar hem terug gegaan, maar niet met vertrouwen.

Nu is het over vanwege het gebrek aan vertrouwen van mijn kant en de eeuwige leugens van zijn kant. Maar ook gelijk de laatste keer! Achteraf nergens voor nodig geweest stond namelijk nix bijzonders in. Hij zei ook als je het gewoon aan me had gevraagd had je gewoon mogen kijken. Voelde me gewoon een beetje dom.. Daarom de laatste keer. Want stel datje bOyy niet te vertrouwen is.. Dan komje er wel op tijd achter.

Vertrouwen is juist belangrijk in een relatie. Ik ben zelf heel jaloers aangelegd, en heb het dan ook altyd gedaan by myn vorige vriendjes. Maar myn vriend nu, kan geen smsjes ontvangen of sturen dus ben ik daar ook niet zo bezorgt over. Komt dat even goed uit! Ik had een relatie met iemand die al jaren samenwoont wel met problemen. En vind ik het doorzoeken van smsjes eigenlijk ziekelijk, echter als dit zo af en toe es spontaan gebeurt, moet dat kunnen. Of als er een smsje binnenkomt dat jij die dan eerst mag zien of samen kijken, zonder dat de partner vooraf een vreemd gedrag gaat vertonen.

Bij haar mocht ik dat namelijk niet zomaar doen Nu vindt ze het altijd wel errug interessant als ze aandacht van mannen heeft en anders vraagt ze daar wel om Ze kreeg ooit in de auto - waar ik bij was - een telefoontje en zij ze dat ze niet alleen was Toen mocht ik na lang nadenken het smsje wat van diezelfde kerel was, lezen en bleek dat haar kennis verliefd op 'r was. Als ik iemand aan de lijn heb of een smsje krijg, zeg ik meestal meteen wie dat is en wat ie wil en mag ze zelfs meeluisteren en dan doe ik zelfs alsof ik alleen in de auto zit - voor een eerlijk beeld , krijg je er achteraf ook geen vragen over.

Is dat nou zo moeilijk, nee toch? Hierdoor neem je al ontzettend veel jaloezie weg bij je partner. Ik heb het er toevallig gisteren nog met mn vriend over gehad dat ik toch jaloerser ben dan ik dacht, de alarmbellen gaan al rinkelen wanneer hij te lang naar mijn zin met een ander meisje staat te praten. En ja, ik check zijn sms'jes soms ook, soms als hij onder de douche staat, soms als hij erbij zit.

Maar dat is niet om te checken of hij vreemd gaat of zo, ik denk dat ik dat wel zou merken aan andere dingen. Meer uit nieuwsgierigheid, en controle op andere dingen hij heeft een hele tijd flink drugs gebruikt, ik ben soms nog bang dat hij hierin terugvalt, en soms krijgt hij sms'jes of hij nog iets voor de verkoop heeft. Tja, dan gaan bij mij de alarmbellen rinkelen en wil ik weten hoe het zit!

Als je elkaar vertrouwd ,hoef je niet in zijn spullen te neuzen en kun je het gewoon vragen. Je moet van elkaars spullen afblijven. Ik zou het gewoon vragen en niet stiekem kijken of het willen lezen. Maar gewoon als hij erbij is, nonchalant. Als hij ze mobiel uit me handen rukt omdat ik ze smsjes niet mag lezen word ik boos XD En dan heb ik een reden om te gaan denken enzo.. Maar ik mag het altijd lezen.

Ik lees altijd eerst ze uitbox, want sinds kort ben ik erachter gekomen dat hij vaak de smsjes die hij binnenkrijgt in ze inbox meteen wist. Alleen die van mij bewaart hij. Gelukkig staat er niets verdachts bij ofzo, hij wilt gewoon ze inbox leeghouden XD gelukkig maar.

En bij inkomende sms gelik wissen en zeggen o was niets maar dan wel met een grijns op zijn kanis zitten. Dat stoort me en doet me dus achterdochtig maken en dat ik midden in de nacht dat ding ga uitpluizen en probeer te achter halen hoe, wat en wie. Want eerlijk antwoord krijg ik toch niet, stelt allemaal niets vor is het antwoord, maar toch wel zo belangrijk dat ik ze niet mag lezen Eerlijk als hij niks te verbergen heeft zal hij het ni erg vinden dat je zijn gsm checkt maar heeft hij wel wat te verbergen wil hij het niet en zal je het stiekem moeten doen Ook al is een gsm iets persoonlijks..

Maar als hij je bedriegt ofzo heb je het recht om dit te weten Ja ik vind dat het kan, ik heb wel eens gevraagd mag ik even kijken naar je mobiel en dan mocht niet.. Dan ga je toch een beetje een raar gevoel krijgen van houdt hij iets voor me geheim of ben ik nou gek. Het maakt hem ook niet uit dat ik kijk en we vertrouwen elkaar dus! Is nergens voor nodig eigenlijk het kijken Eigenlijk vind ik dit een heel moeilijk onderwerp.

Tegelijkertijd vind ik ook, dus net zo idealiter, dat als je echt een goede eerlijke relatie met iemand hebt, waarom zou deze dan niet dingen mogen zien, ik denk dat dit dan vanzelf gaat, zonder dat je hier uberhaupt problemen mee hebt. Dan is openheid geen issue, maar een moeiteloos onderdeel van de relatie. Ik vind heel zeker dat een relatie, althans zo voelt het voor mij een "warm bedje" van vertrouwen dient te zijn, waarin je je de vraag niet eens hoeft te stellen of je partner je wel of niet trouw is, sterker nog deze vraag niet eens bij je opkomt omdat het gewoon goed is tussen jullie.

Zelfs al lijkt een berichtje of mailtje nog zo onschuldig als je partner plots toch nerv! Eus reageert of ineens niet wil dat je op zijn mail kijkt of bij jouw vraag heb je mijn sms ontvangen antwoordt: Ik ben het eens met 1 van de schrijvers dat als je partner, man of vrouw ineens "raar" of anders begint te doen met zijn telefoon dan klopt er iets niet en ben ik bang dat ik dan toch op onderzoek uit zou gaan.

In deze zou ik volledig op mijn gevoel vertrouwen dat er iets niet klopt. Dit geldt natuurlijk niet voor mensen die van zichzelf weten dat ze ziekelijk jaloers zijn, maar ik denk dat je dit dan van jezelf wel weet. Ook ligt het er aan met wie je een relatie hebt. Maar goed eigenlijk spreek je dan ook al niet meer van een goede moeiteloze relatie omdat de ander dan met een persoonlijke wond zit en die projecteert op jou.

Dan ligt het er maar aan of de relatie jou zoveel te bieden heeft aan andere goede dingen dat je bereid bent om tijd te investeren hierin, doordat hij ziet dat je te vertrouwen bent en zelf ook aan de heling van zijn eigen wonden werkt, zodat hij stopt jou daarmee te belasten.

En natuurlijk zelf duide! Lijk je grenzen stellen en laten weten dat dit kwetsend is wat hij doet, ook al heeft hij een wond, dat je dit niet accepteert. In ieder geval heeft dit onderwerp veel verschillende facetten en is het ook in de relatie die je met verschillende mensen hebben kan afhankelijk van hoe je vanuit je achtergrond op elkaar reageert. Nogmaals, idealiter in een goede moeiteloze relatie zou zo'n vraag niet eens een issue zijn. Maar zodra er persoonlijke wonden van mensen gaan meespelen of er signalen komen waar je van denkt: Ik kijk niet in mijn vriend zn telefoon, omdat ook hij recht heeft op privacy.

En ik wil ook niet dat hij dat bij mij doet, niet omdat er iets instaat wat hij niet mag zien maar gewoon omdat het niet nodig is.. En wat betreft elkaar bellen en smsen.. Zo afentoe wat van je laten horen is leuk maar er is volgens mij wel een grens. Heb iemand gehad die mij constant smste of belde.. Om gek van te worden is echt een afknapper! Ik check zijn mobiel niet! Zeker niet, waarom zou ik..

Ik lees wel voor de informatie zijn smsjes. Hij vertelt nooit als ie een berichtje krijgt. Laatst kwam ik er achter dat we die avond een verjaardag hadden. Maar goed dat ik zijn berichtjes las anders had ik het dus niet geweten. En verder, tja het maakt hem niet uit. Ik doe dat idd ook. Ik wil het niet omdat ik vind dat het niet hoort. Maar omdat ik erg jaloers ben en hij nogal vaak over zijn ex begint werd ik tog erg nieuwsgierig.

Gr ik lees hier onder allemaal verwijten en verhalen over wel of niet het mogen checken van elkaars telefoon.. Ik vind dat dit alles niks met elkaar te maken heeft ik ga nu 2 en een half jaar met mijn vriend en we wonen al bijna 2 jaar samen mijn vriend is vrachtwagenchauffeur en is dus door de weeks sinds de laatste jaar elke week van huis dus ja dat was best wennen..

Wij komen allebei uit een moeilijk relatie zijn ex vriendin besodemieterde hem en mijn ex vriend precies het zelfde.. Je kan je dus voor stellen het vertrouwen in personen was flink gekelderd maar tegelijke tijd heeft het onze relatie super sterk gemaakt ik mag in zijn tel kijken waarneer ik maar wil en hij in de mijne Op deze manier laten wij elkaars vertrouwen zien en stellen wij ons hier gerust..

Dus zo heeft denk ik iedereen zijn reden waarom.. Wij bellen elke dag smsen doen we iets minder waarneer het er gewooon spontaan van komt.. Zijn heel gelukkig en zeggen eigenlijks regelmatig tegen elkaar goh wat hebben we het eigelijk goed voor elkaar dat we allebei zo eerlijk en open zijn over echt alles moeilijke leuke zware dingen het maakt niet uit Ik zeg altijd praten is het belangrijkste van alles delen en eerlijk zijn doe je dan niet bloed je realtie toch op een geven moment dood Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik nog nooit zijn telefoon heb gepakt en rustig zijn smsjes ben gaan doorlezen.

Totdat ik hem had ontmoet dacht ik niet dat ik ooit jaloers zou zijn. Nu als hij wel eens een smsje krijgt van een meisje gaat er een steek door me heen. Maar het feit dat hij het gewoon zegt, zegt heel wat over hem. Zelf zou ik er niet tegen kunnen als hij mijn smsjes las maarja eigenlijk kan ik dat van niemand hebben.

Beratungsstellen

Share this: